وضعیت سرورها

وبــلاگ

وضعیت سرورها
  • Dns چیست و چگونه کار می کند؟

    شریفی پویا پنج شنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۶ آموزش , دامنه , مقالات

    دامنه یا نام دامنه برچسبی ساختار یافته است که به یک آدرس IP خاص (پروتکل اینترنت) از یک سرور متصل است که در آن وب سایتی میزبانی می شود. مثلا  https://domain.me نام دامنه سایت ما است.  با در نظر داشتن این نکته که دامنه ها بر چسب هایی ساختار یافته هستد بیایید به ساختار دامنه نگاهی بیاندازیم.

     

    ساختار نام دامنه

     

    ساختار DNS

    اغلب نام دامنه با url اشتباه گرفته می شود،اما آنها یکسان نمی باشند

     

    هر دامنه ای حداقل شامل دو قسمت است: نام واقعی دامنه و TLD یا دامنه سطح اول. در مثال ما  (Domain.me”، (.ME” همان TLD و قسمت “Domain” همان نام دومین یا برچسب ساختار یافته ای است که ما برای سایت خود انتخاب کرده ایم. حتما تابحال در مورد دامنههای دیگر سطح اول مثل .COM, .NET, .ORG, .INFO, .US شنیده اید.

    دامنه ها تحت حوزه ی  ICANN هستند، ICANN یک شرکت اینترنتی برای نام ها و شماره های اختصاص یافته است که مسئولیت ایجاد و نگهداری دامنه های سطح اول جاری را بر عهده دارد.

    از طرف دیگر، شما می توانید از طریق یک ثبت کننده دامنه یا رجیسترار ، نام دامنه مورد نظر خود را انتخاب و به ثبت برسانید. بنابراین، اگر می خواهید دومین خود را ثبت کنید دست به کار شوید.

    حال می دانید، نام دامنه شامل یک نام واقعی و پسوند TLD است. مفهوم دیگری به نام ساب دومین یا subdomain نیز وجود دارد که سطح سوم دامنه به حساب می آید. مثلا اگر صاحب دامنه john.this-is.me باشید، “ME” دامنه سطح اول است، “this-is” دامنه سطح دوم  نامیده می شود و “John” ساب دومین “this-is” است. درک این سطوح اصلا پیچیده نیست. فقط کافیست سلسله مراتب را از سمت راست به چپ دنبال کنید.

     

    DNS چیست؟

    تا کنون آموختید که دامنه چیست و  اینکه از یک نام و TLD مثل .ME یا .COM تشکیل می شود. همچنین می دانید وب سایت ها بر روی سرور هایی در سرتاسر جهان میزبانی می شوند. مشکل اینجاست که ، سرورها در واقع توسط نام دامنه شناسایی نمی شوند. آنها با IP Address مشخص می گردند. یک آدرس IP معمولی چیزی شبیه ۵۰٫۶۳٫۲۰۱٫۹۷ است .

     

    واژه DNS مخفف Domain Name System یا سیستم نام دامنه است و در واقع مجموعه ای از سرور های DNS تخصصی است که تنها یک هدف دارند: آنها به عنوان یک پایگاه داده کار می کنند ، یا با تعریف دقیق تر-  این سرور ها یک دفترچه تلفن برای متصل کردن آدرس های IP به نام های دامنه هستند. حال مهم است بدانیم که چرا DNS اهمیت دارد؟

    DNS حکم دفترچه تلفن را در اینترنت دارد.  شما نام شخص را به خاطر دارید اما شماره تلفن او را نمی دانید. به سراغ دفترچه تلفن خود می روید و با استفاده از اسم آن شخص تلفن اون را پیدا می کنید. DNS دقیقا چنین سرویسی را در اینترنت ارائه می دهد.

    وقتی سایت http://dyn.com را در مرورگر خود مشاهده می کنید، کامپیوتر شما از DNS برای تبدیل نام دامنه به  آدرس IP سایت که ۲۰۴٫۱۳٫۲۴۸٫۱۱۵ است ، استفاده می کند. بدون DNS تنها قادر خواهید بود وب سایت را با استفاده مستقیم از  آدرسIP  آن مشاهده کنید. مثل: http://204.13.248.115.

     

    DNS چگونه کار می کند؟

    وقتی از دامنه ای مثل dyn.com بازدید می کنید، کامپیوتر شما دنباله ای از مراحل را دنبال می کند تا بتواند یک آدرس وب که توسط انسان قابل خواندن است را به یک آدرس IP که توسط ماشین قابل خواندن است تبدیل کند. این فرآیند هر زمان که شما از یک نام دامنه استفاده می‌کنید اجرا می شود، چه شما از یک وب سایت بازدید کنید، چه ایمیل ارسال کنید یا به یک ایستگاه رادیو اینترنتی مثل پاندورا گوش کنید.

    مرحله اول: درخواست اطلاعات

    فرآیند هنگامی آغاز می شود که شما از کامپیوتر خود درخواست یافتن نام هاستی مثل http://dyn.com  را می کنید. اولین جایی که کامپیوتر شما در آن جستجو می کند، کش DNS محلی  است. این کش حاوی اطلاعات آخرین وب سایت هایی که بازدید کرده اید است.

    اگر کامپیوتر شما نتواند پاسخ خود را در کش محلی پیدا کند باید برای یافتن آن یک جستجو DNS اجرا کند.

    مرحله دوم: پرسش از  سرور های DNS بازگشتی

    اگر اطلاعات در حافظه محلی دخیره نشده باشد،کامپیوتر شما سرور های DNS بازگشتی ISP را جستجو می کند. این کامپیوتر های تخصصی  به جای شما ، جستجوی DNS را انجام می دهند. سرورهای بازگشتی دارای حافظه های کش مخصوص به خود هستند، بنابراین معمولا فرایند در همینجا به پایان می رسد و اطلاعات به کاربر بازگردانده می شود.

    مرحله سوم:  پرسش از  سرور های نام اصلی

    اگر سرور های بازگشتی پاسخ شما را نداشته باشند، سرور های  نام اصلی را جستجو می کنند. سرور نام یک کامپیوتر است که  به سوالات در مورد نام دامنه ها پاسخ می دهد، مثل آدرس های IP . سیزده سرور نام اصلی به نوعی همانند یک صفحه سوئیچ تلفن برای DNS عمل می کند. آنها پاسخ سوال را نمی دانند اما می توانند جستجوی ما را به سمت کسی هدایت کنند که می داند کجا می توان جواب را پیدا کرد.

    مرحله چهارم: پرسش از سرور های نام TLD

    سرور های نام اصلی به قسمت اول درخواست ما  نگاه می کنند، از سمت راست دامنه به سمت چپ شروع به خواندن می کنند- www.dyn.com –   و جستجوی ما را به سمت سرور های نام دامنه سطح اول (TLD) برای .com سوق می دهد. هر دامنه سطح اولی مثل .com ، .org و .us مجموعه ای از سرور های نام مخصوص به خود دارند، که مثل یک مسئول پذیرش برای هر TLD عمل می کند. این سرور ها اطلاعات مورد نیاز ما را ندارند اما مستقیما ما را به سرور هایی که حاوی اطلاعات هستند ارجاع می دهند.

    مرحله پنجم:  پرسش از سرور های DNS معتبر

    سرور های نام TLD بخش بعدی از درخواست ما را نگاه می کنند – www.dyn.com –  و جستجوی ما را به طور مستقیم به سرور های نام مربوط به  این دامنه خاص هدایت می کنند. این سرور های نام معتبر در قبال دانستن اطلاعات هر دامنه ی خاصی مسئول هستند ، که در رکورد های DNS ذخیره می شود. انواع مختلفی از رکورد وجود دارد، که هر کدام نوع خاصی از اطلاعات را شامل می شود. در این مثال، ما قصد داریم آدرس IP ، www.dyndns.com  را بدانیم، بنابراین رکورد آدرس یا A Record  را از سرور های نام معتبر درخواست می کنیم.

    مرحله ششم: بازیابی رکورد

    سرور های نام بازگشتی،A record  مربوط به دامنه dyn.com  را از سرور های نام معتبر می پرسند و این رکورد را در حافظه کش محلی ذخیره می کنندو اگر هر شخص دیگری رکورد هاست این سایت را درخواست کند، سرور های نام بازگشتی پاسخ او را خواهند داشت و دیگر نیازی به اجرای فرآیند جستجو ندارند. همه رکورد ها دارای مقداری به نام time-to-live هستند که همانند تاریخ انقضا عمل می کند. پس از گذشت مدتی، سرور های نام بازگشتی باید نسخه جدیدی از این رکورد ها را درخواست کنند تا اطمینان حاصل کنند که تاریخ مصرف آنها به اتمام نرسیده باشد.

    مرحله هفتم: دریافت پاسخ

    سرور بازگشتی A Record را در حالی که پاسخ در آن قرار دارد به کامپیوتر شما باز می گردانند. کامپیوتر شما رکورد خود را در حافظه کش خود ذخیره می کند، آدرس IP را از رکورد می خواند، سپس این اطلاعات را به مرورگر شما منتقل می کند. سپس مرورگر یک اتصال به وب سرور را ایجاد می کند و وب سایت را دریافت می کند.

    کل  این فرآیند، از ابتدا تا انتها، برای تکمیل فقط به اندازه چند میلی ثانیه طول می کشد.

     

    آشنایی با رکوردهای DNS

    در زیر لیستی برخی از رکوردهای DNS در دسترس است که به طور کلی عمدتا مورد استفاده قرار می گیرد:

    A Record – رکورد آدرس که یک دامنه را به آدرس IP فیزیکی سرور که دامنه را میزبانی می کند مرتبط می کند.

    رکورد CNAME: رکورد نام استاندارد، یک نام مستعار است که به نام دامنه دیگری اشاره می کند. به عنوان مثال، www.rosehosting.com ممکن است www.rosehosting.com را به rosehosting.com پیوند دهد که در آن قسمت WWW ، یک CNAME واقعی است.

    رکورد MX: رکوردهای ایمیل (MX) برای هدایت ایمیل دامنه به سروری که میزبان حسابهای کاربری ایمیل است،استفاده می شود.  رکورد MX مسئولیت سرور ایمیل را برای پذیرش پیام های ایمیل از طرف دامنه گیرنده تعیین می کند.

    رکورد NS: این رکوردها تعیین می کنند که کدام سرورها برای یک دامنه خاص معتبر هستند، بدین معنا که سرورهای DNS ای که به عنوان سرور های معتبر  برای یک دامنه تعیین شده اند، مسئول انتقال  اطلاعات DNS هستند.

    رکورد TXT: این رکورد اطلاعات متنی را با یک هاست یا نام دیگر در مورد یک سرور ، شبکه، مرکز داده و غیره را برای منابع موجود در خارج از دامنه شما فراهم می کند.

    رکورد TTL:  این رکورد یک مقدار در یک رکورد DNS است که حداکثر زمانی را تعیین می کند که سایر سرورهای DNS و برنامه های کاربردی باید رکورد را ذخیره کنند.

    2+

    برچسب ها :

با عضویت در خبرنامه شما را از آخرین تجربیات مان و مطالب تخصصی آگاه خواهیم کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *