۲۰ راهکار حرفه‌ای برای افزایش امنیت سرور مجازی (VPS)

منظور از امنیت سرور مجازی چیست؟

در پاسخ به سوال «امنیت سرور مجازی چیست?» باید بگوییم، امنیت vps به مجموعه اقداماتی گفته می‌شود که برای محافظت از VPS در برابر دسترسی‌های غیرمجاز، بدافزارها، حملات سایبری و سوءاستفاده از منابع انجام می‌شود. قبل از ادامه آشنایی با روش ها پیشنهاد میکنم مقاله سرور مجازی چیست را برای آشنایی با انواع سرور مجازی بخوانید.

برخلاف هاست اشتراکی که غالب مسئولیت امنیت آن با ارائه‌دهنده سرویس است، در سرور مجازی این مسئولیت بیشتر بر دوش کاربر قرار می‌گیرد؛ بنابراین مدیران VPS باید با پیاده‌سازی روش‌های امنیتی، از داده‌ها و منابع خود محافظت کنند. در حقیقت، امن‌سازی سرور لینوکسی یا ویندوزی بخشی جدایی‌ناپذیر از مدیریت زیرساخت‌های ابری است.

تهدیدات امنیتی رایج برای سرور مجازی

پیش از اینکه بتوانیم امنیت سرور مجازی را تقویت کنیم، باید بدانیم چه خطراتی آن را تهدید می‌کنند. در ادامه، مهم‌ترین تهدیدات امنیتی VPS را معرفی می‌کنیم که آگاهی از آن‌ها اولین گام برای پیشگیری از نفوذ است:

• حملات Brute-Force: تلاش‌های خودکار برای حدس رمز عبور SSH یا سرویس‌های دیگر
• آسیب‌پذیری نرم‌افزاری: وجود باگ یا نسخه‌های قدیمی سیستم‌عامل و برنامه‌ها
• تزریق‌های وب (SQL Injection, XSS) در صورت اجرای وب‌اپلیکیشن روی VPS
• سوءاستفاده از منابع سرور مجازی برای فعالیت‌هایی مثل ماینینگ یا حملات DDoS
• پیکربندی نادرست یا سرویس‌های بلااستفاده فعال، عامل ایجاد راه نفوذ

شناخت این تهدیدات کمک می‌کند تا مدیر سرور بتواند برای هرکدام راهکار مناسبی در نظر بگیرد و از تبدیل‌شدن یک نقص کوچک به بحرانی جدی جلوگیری کند. در ادامه، به بررسی روش‌های حرفه‌ای برای مقابله با این مخاطرات می‌پردازیم.

الف) اصول پایه برای افزایش امنیت سرور مجازی

این دسته از اقدامات، ستون‌های اصلی امنیت VPS هستند. اگر اصول اولیه برای افزایش امنیت وی پی اس رعایت نشوند، حتی پیچیده‌ترین ابزارهای امنیتی هم نمی‌توانند جلوی حملات را بگیرند. و در نظر داشته باشید؛ امنیت سرور مجازی یکی از مهم‌ترین نکات در راهنمای خرید سرور مجازی است. تمرکز این بخش روی به‌روزرسانی، مدیریت حساب‌ها و ایمن‌سازی اولیه سرور است.

1. به‌روزرسانی منظم سیستم‌عامل و نرم‌افزارها

یکی از ساده‌ترین اما حیاتی‌ترین اقدامات برای افزایش امنیت سرور مجازی، به‌روزرسانی مداوم سیستم‌عامل و نرم‌افزارهاست. هر نسخه جدید سیستم‌عامل یا سرویس، شامل وصله‌های امنیتی (Security Patches) است که حفره‌های کشف‌شده در نسخه‌های قبلی را برطرف می‌کند. در سرور مجازی لینوکس (Linux VPS) می‌توانید با اجرای دستوراتی مانند apt update && apt upgrade یا yum update این فرایند را انجام دهید. استفاده از ابزارهایی مثل unattended-upgrades نیز به شما کمک می‌کند تا آپدیت‌ها به‌صورت خودکار نصب شوند و ریسک نفوذ از طریق آسیب‌پذیری‌های شناخته‌شده به حداقل برسد.

2. غیرفعال کردن ورود root

ورود مستقیم به سرور مجازی با حساب کاربری root از بزرگ‌ترین تهدیدات امنیتی است، زیرا این حساب بالاترین سطح دسترسی را دارد و در صورت نفوذ، کل سیستم در معرض خطر قرار می‌گیرد. برای افزایش امنیت، ابتدا یک حساب کاربری جدید با دسترسی sudo ایجاد کنید و سپس در فایل تنظیمات SSH یعنی /etc/ssh/sshd_config مقدار PermitRootLogin no را قرار دهید. این کار باعث می‌شود فقط کاربران مجاز بتوانند از طریق کلید SSH یا مجوزهای محدود‌شده وارد شوند و خطر حملات Brute-Force به حساب root کاهش یابد.

3. استفاده از کلید SSH به جای رمز عبور

استفاده از SSH Key Authentication روشی بسیار امن‌تر از ورود با رمز عبور است و یکی از بهترین راهکارها برای امن‌سازی سرور مجازی لینوکسی محسوب می‌شود. در این روش، با اجرای دستور ssh-keygen روی سیستم محلی، یک جفت کلید عمومی و خصوصی تولید می‌شود. سپس کلید عمومی را در فایل ~/.ssh/authorized_keys روی سرور قرار دهید. این روش نه‌تنها احتمال نفوذ از طریق حدس رمز عبور را از بین می‌برد، بلکه اتصال بین شما و سرور را رمزنگاری‌شده و غیرقابل شنود می‌کند. جهت یادگیری دقیق مراحل اتصال و مدیریت سرور از طریق SSH، به راهنمای جامع نحوه استفاده از ssh در سرور مجازی مراجعه کنید.

4. تغییر پورت پیش‌فرض SSH

بیشتر حملات خودکار به پورت پیش‌فرض SSH (شماره ۲۲) انجام می‌شوند. با تغییر این پورت به عددی دیگر مثل ۲۲۲۲ یا ۵۲۰۲۲، می‌توانید احتمال شناسایی خودکار سرور را به‌طور چشمگیری کاهش دهید. برای انجام این کار کافی است در فایل /etc/ssh/sshd_config مقدار Port 22 را به پورت دلخواه تغییر دهید و سپس سرویس SSH را با دستور systemctl reload sshd یا service ssh restart مجدد راه‌اندازی کنید. این کار در کنار فعال‌سازی فایروال و Fail2Ban، سطح امنیتی سرور مجازی شما را چند برابر افزایش می‌دهد.

5. نصب و پیکربندی فایروال

استفاده از فایروال اولین خط دفاعی در برابر حملات شبکه‌ای است. در سیستم‌عامل‌های لینوکسی می‌توانید از ابزارهای محبوبی مانند UFW (Uncomplicated Firewall) یا iptables برای کنترل ترافیک ورودی و خروجی استفاده کنید. به‌عنوان مثال، برای مجاز کردن فقط پورت‌های HTTP و HTTPS کافی است دستور ufw allow 80,443/tcp را اجرا کنید. با پیکربندی درست فایروال، می‌توانید فقط پورت‌های موردنیاز سرویس‌های خود را باز نگه دارید و همه درخواست‌های غیرمجاز به VPS را مسدود کنید.

6. استفاده از Fail2Ban

ابزار Fail2Ban یکی از موثرترین راهکارهای امنیتی برای محافظت از سرور SSH و سایر سرویس‌ها در برابر حملات Brute-Force است. این ابزار به‌صورت مداوم لاگ‌های ورود را بررسی می‌کند و در صورت مشاهده تلاش‌های ناموفق مکرر، IP مهاجم را به‌طور خودکار در فایروال مسدود می‌کند. نصب آن در لینوکس با دستور apt install fail2ban یا yum install fail2ban انجام می‌شود و با تنظیمات سفارشی در فایل /etc/fail2ban/jail.conf می‌توانید سطح امنیت را متناسب با نیاز خود تنظیم کنید. استفاده از Fail2Ban یک گام کلیدی در افزایش امنیت SSH و کنترل دسترسی به VPS است.

7. غیرفعال کردن سرویس‌های بلااستفاده

هر سرویس فعال در VPS که مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، می‌تواند یک در پشتی (Backdoor) بالقوه برای مهاجمان باشد. سرویس‌هایی مانند FTP، Telnet، NFS یا rlogin اگر ضروری نیستند، باید فوراً غیرفعال یا حذف شوند. در لینوکس می‌توانید با دستوراتی مانند systemctl disable service-name یا systemctl stop service-name سرویس‌های غیرضروری را متوقف کنید. همچنین با اجرای netstat -tuln یا ss -tuln می‌توانید بررسی کنید چه پورت‌هایی باز هستند. با حذف سرویس‌های اضافی، سطح حمله به‌طور محسوسی کاهش می‌یابد و امنیت کلی سرور مجازی شما بهبود پیدا می‌کند.

یکی از بهترین روش‌ها برای تقویت امنیت سرور، میزبانی آن در دیتاسنتری مطمئن است. خرید سرور مجازی فنلاند با زیرساخت‌های حرفه‌ای و مانیتورینگ ۲۴ ساعته، محیطی ایمن برای پروژه‌های سازمانی فراهم می‌کند.

ب) تنظیمات شبکه و دسترسی برای امن کردن vps

این دسته از موارد بالابردن امنیت سرور مجازی، بر ایمن‌سازی ارتباطات و محدودسازی دسترسی‌ها تمرکز دارد. بسیاری از حملات از طریق دسترسی‌های ناامن شبکه‌ای اتفاق می‌افتند. با رعایت این نکات، می‌توان سطح حمله را به‌طورچشمگیری کاهش داد.

1. محدود کردن دسترسی SSH به IP خاص

یکی از موثرترین راهکارها برای افزایش امنیت SSH در سرور مجازی، محدود کردن دسترسی به آدرس‌های IP مشخص است. اگر همیشه از یک یا چند IP ثابت (Static IP) به سرور متصل می‌شوید، می‌توانید در تنظیمات فایروال یا فایل /etc/hosts.allow، فقط همان IPها را مجاز کنید و سایر دسترسی‌ها را مسدود نمایید. برای مثال، در ابزار UFW کافی است دستور ufw allow from your_ip to any port 22 را اجرا کنید. این کار باعث می‌شود حتی در صورت لو رفتن کلید SSH یا رمز عبور، مهاجمان نتوانند از خارج محدوده IP تعریف‌شده به VPS شما دسترسی پیدا کنند.

۲. استفاده از شبکه خصوصی مجازی برای مدیریت سرور مجازی

برای مدیریت امن VPS بهتر است پورت SSH را به‌صورت عمومی در اینترنت باز نگذارید. با راه‌اندازی یک شبکه خصوصی مجازی (VPN) مانند OpenVPN، WireGuard یا IPsec، می‌توانید ابتدا به تونل امن متصل شوید و سپس از داخل شبکه خصوصی به سرور دسترسی پیدا کنید. این روش نه‌تنها ترافیک مدیریتی را رمزنگاری می‌کند، بلکه IP سرور را از دید حملات خودکار پنهان نگه می‌دارد. استفاده از VPN مخصوصاً در سرورهای سازمانی یا پروژه‌هایی که چند مدیر سیستم دارند، یکی از موثرترین اقدامات در افزایش امنیت سرور مجازی لینوکسی است.

برای آشنایی بیشتر با سرور مجازی لینوکس؛ ویژگی های مهم و همچنین انواع سرور مجازی لینوکس پیشنهاد می کنم مقاله سرور مجازی لینوکس چیست؟ را بخوانید.

۳. نصب Web Application Firewall (WAF)

اگر روی سرور مجازی خود وب‌سایت یا اپلیکیشن تحت وب اجرا می‌کنید، نصب یک فایروال برنامه کاربردی وب (WAF) مانند ModSecurity یا Cloudflare WAF ضروری است. اما waf چیست؟ این ابزارها درخواست‌های ورودی به وب‌سرور را بررسی کرده و حملات رایج مانند SQL Injection، Cross-Site Scripting (XSS) یا Remote File Inclusion را قبل از رسیدن به کد برنامه مسدود می‌کنند. در سرورهای Apache یا Nginx می‌توانید ModSecurity را به‌عنوان ماژول نصب کرده و از مجموعه قوانین OWASP برای افزایش سطح امنیت بهره ببرید. این کار لایه‌ای حیاتی از امنیت اپلیکیشن وب در VPS ایجاد می‌کند.

۴. استفاده از TLS/SSL برای ارتباطات

برای هر وب‌سایت یا سرویس آنلاین روی سرور مجازی، فعال‌سازی رمزنگاری SSL/TLS ضروری است. استفاده از HTTPS باعث می‌شود داده‌های بین کاربر و سرور رمزنگاری شده و از حملاتی مانند Man-in-the-Middle (MITM) و شنود اطلاعات جلوگیری شود. با ابزار رایگان Let’s Encrypt می‌توانید در چند دقیقه گواهی SSL معتبر دریافت و با دستوراتی مانند certbot –nginx یا certbot –apache آن را روی وب‌سرور خود نصب کنید. فعال بودن SSL نه‌تنها باعث افزایش اعتماد کاربران و بهبود سئوی سایت می‌شود، بلکه از منظر امنیت سرور مجازی نیز یک الزام حیاتی است.

ج) ابزارها و مانیتورینگ؛ بالا بردن امنیت VPS

حتی با رعایت اصول پایه و تنظیمات شبکه، نظارت و شناسایی تهدیدات بسیار حیاتی است. ابزارهای مانیتورینگ و امنیتی کمک می‌کنند نفوذها یا مشکلات احتمالی سریع‌تر شناسایی و رفع شوند.

۱. مانیتورینگ و بررسی لاگ‌ها

یکی از مهم‌ترین اصول در مدیریت امنیت سرور مجازی (VPS Security Management)، پایش مداوم لاگ‌ها و شناسایی رفتارهای غیرعادی است. ابزارهایی مانند Logwatch، GoAccess، Graylog یا سرویس‌های SIEM (Security Information and Event Management) به مدیر سرور کمک می‌کنند تا ورودهای مشکوک، تغییرات غیرمجاز یا خطاهای سیستم را به‌سرعت تشخیص دهد. با فعال‌سازی گزارش‌گیری خودکار و ارسال هشدارها از طریق ایمیل یا داشبورد مدیریتی، می‌توانید قبل از وقوع حمله، الگوهای نفوذ را شناسایی کرده و جلوی خسارت‌های احتمالی را بگیرید.

۲. استفاده از IDS/HIDS

استفاده از سیستم‌های تشخیص نفوذ (IDS) یا نسخه میزبان‌محور آن‌ها HIDS، یکی از پیشرفته‌ترین روش‌ها برای ارتقای امنیت VPS است. ابزارهایی مانند Wazuh، OSSEC یا Snort با بررسی فایل‌های سیستمی، ترافیک شبکه و رفتار کاربران، هرگونه فعالیت مشکوک یا تغییر غیرمجاز را شناسایی می‌کنند. با پیکربندی درست این ابزارها، می‌توانید هشدارهای دقیق دریافت کرده و در صورت وقوع حمله یا اجرای بدافزار، سریعاً واکنش نشان دهید. استفاده از IDS/HIDS به‌ویژه در سرورهایی که سرویس‌های متنوعی دارند، لایه‌ای قدرتمند از امنیت پیشگیرانه ایجاد می‌کند.

۳. نصب آنتی‌ویروس و ضدبدافزار روی VPS

هرچند بسیاری از کاربران تصور می‌کنند سرور لینوکس به بدافزار آلوده نمی‌شود، اما در واقعیت، فایل‌های آلوده می‌توانند از طریق آپلود، ایمیل یا نرم‌افزارهای ناامن وارد سیستم شوند. ابزارهایی مانند ClamAV، Maldet یا ImunifyAV امکان اسکن منظم فایل‌ها، شناسایی بدافزارها و قرنطینه یا حذف خودکار آن‌ها را فراهم می‌کنند. اجرای اسکن دوره‌ای و بررسی لاگ‌های ضدبدافزار، از نفوذ فایل‌های مخرب و انتشار بدافزار در سطح شبکه جلوگیری کرده و امنیت کلی سرور مجازی را حفظ می‌کند.

۴. پشتیبان‌گیری منظم و تست بازگردانی

هیچ سیستم امنیتی بدون بکاپ منظم (Backup) کامل نیست. در صورت بروز حملات باج‌افزاری، خرابی سخت‌افزار یا اشتباه انسانی، تنها راه نجات داده‌ها داشتن نسخه پشتیبان سالم است. توصیه می‌شود بکاپ‌ها به‌صورت خودکار و زمان‌بندی‌شده انجام شوند و در محلی خارج از سرور مجازی اصلی (مثل فضای ابری یا سرور ثانویه) ذخیره شوند. علاوه‌بر تهیه نسخه پشتیبان، تست دوره‌ای بازگردانی (Restore Test) نیز ضروری است تا از صحت و قابلیت بازیابی اطلاعات اطمینان حاصل شود. این اقدام تضمین می‌کند در شرایط بحرانی، بتوانید در کمترین زمان سرور را به وضعیت پایدار برگردانید.

اگر با روش های بکاپ گیری سرور مجازی آشنا نیستید پیشنهاد می کنم مقاله راهنمای گام‌به‌گام بکاپ گیری از سرور مجازی ویندوز و لینوکس در وبلاگ ایران سرور را بخوانید.

۵. اصل کمترین دسترسی (Least Privilege)

رعایت اصل کمترین دسترسی (Principle of Least Privilege – PoLP) یکی از اصول پایه‌ای در امنیت سرور مجازی و مدیریت کاربران است. به هر کاربر، سرویس یا فرآیند فقط باید همان سطح دسترسی داده شود که برای انجام وظیفه‌اش لازم دارد — نه بیشتر. این کار خطرات ناشی از نفوذ داخلی، سوءاستفاده از حساب‌ها یا اجرای کدهای مخرب را به‌شدت کاهش می‌دهد. با استفاده از ابزارهایی مثل sudoers در لینوکس و محدود کردن مجوزهای فایل‌ها و فولدرها، می‌توان کنترل دقیقی بر سطوح دسترسی داشت و امنیت سیستم را در بالاترین سطح نگه داشت.

۶. مانیتورینگ منابع سرور مجازی

پایش لحظه‌ای منابع سرور مجازی (VPS Resource Monitoring) یکی از بهترین روش‌ها برای شناسایی زودهنگام حملات یا مشکلات سیستمی است. ابزارهایی مانند htop، atop، iftop، nload یا سیستم‌های مانیتورینگ ابری مثل Zabbix، Netdata و Prometheus می‌توانند افزایش غیرعادی در مصرف CPU، RAM، یا پهنای باند را شناسایی کنند — که اغلب نشانه‌ای از حملات دیداس یا وجود بدافزار در سیستم است. با تنظیم هشدارهای خودکار و داشبوردهای گرافیکی، می‌توانید سلامت سرور را در هر لحظه زیر نظر داشته و از بروز اختلال در عملکرد یا امنیت جلوگیری کنید.

۷. غیرفعال کردن IPv6 در صورت عدم نیاز

اگر در زیرساخت شبکه یا سرویس‌های خود از IPv6 استفاده نمی‌کنید، فعال ماندن آن می‌تواند بدون فایده و حتی خطرناک باشد. بسیاری از مدیران شبکه فقط IPv4 را پیکربندی می‌کنند، اما در سیستم‌عامل همچنان IPv6 فعال است؛ در نتیجه، ممکن است پورت‌ها یا سرویس‌هایی از طریق IPv6 در دسترس باشند بدون اینکه فایروال روی آن‌ها اعمال شده باشد. برای کاهش سطح حمله و جلوگیری از نفوذهای غیرمنتظره، بهتر است IPv6 را در تنظیمات سیستم‌عامل (مثلاً از طریق فایل /etc/sysctl.conf یا ابزار grub) غیرفعال کنید. این کار سطح امنیتی سرور مجازی را بالا می‌برد و مدیریت ترافیک شبکه را ساده‌تر و قابل کنترل‌تر می‌کند.

یکی از مؤثرترین روش‌ها برای حفظ امنیت سرور، نظارت مداوم بر ترافیک و عملکرد شبکه است. با استفاده از نرم‌افزارهای مانیتورینگ شبکه می‌توانید فعالیت‌های مشکوک را به‌موقع شناسایی و از حملات احتمالی جلوگیری کنید.

۸. جداسازی سرویس‌ها در کانتینر یا محیط مجزا

یکی از روش‌های پیشرفته برای افزایش امنیت سرور مجازی (VPS Security)، اجرای هر سرویس در یک محیط ایزوله مانند Docker، LXC یا Podman است. با این کار، اگر یکی از سرویس‌ها (مثلاً وب‌سرور یا دیتابیس) موردنفوذ قرار گیرد، مهاجم نمی‌تواند به سایر بخش‌های سیستم یا داده‌های حساس دسترسی پیدا کند. جداسازی سرویس‌ها علاوه‌بر بهبود امنیت، مدیریت منابع و به‌روزرسانی‌ها را نیز آسان‌تر می‌کند. در واقع، استفاده از کانتینرها نوعی Sandboxing محسوب می‌شود که به شما اجازه می‌دهد سرور را به چند محیط کوچک‌تر و امن‌تر بدون نیاز به چند VPS مجزا تقسیم کنید. این روش در زیرساخت‌های مدرن ابری (Cloud Infrastructure) به‌عنوان یکی از بهترین راهکارهای Hardening سرور لینوکسی شناخته می‌شود.

۹. مدیریت حساب‌های موقت

در بسیاری از پروژه‌ها، کاربران، پیمانکاران یا سرویس‌های خارجی ممکن است به‌صورت موقت نیاز به دسترسی به سرور مجازی داشته باشند. برای جلوگیری از نفوذ یا سوءاستفاده، باید از ایجاد حساب‌های دائمی خودداری کرده و به‌جای آن، حساب‌های موقت یا یک‌بارمصرف (Temporary Accounts) ایجاد کنید. با ابزارهایی مانند adduser –expiredate یا سیاست‌های خودکار در systemd-tmpfiles می‌توانید تاریخ انقضا برای این حساب‌ها تنظیم کنید تا پس از اتمام کار، به‌طور خودکار غیرفعال یا حذف شوند. این اقدام در کنار ثبت فعالیت‌ها در لاگ‌های امنیتی، مانع از باقی ماندن دسترسی‌های غیرضروری شده و سطح کنترل دسترسی (Access Control) و امنیت VPS را به شکل قابل توجهی افزایش می‌دهد.

امنیت سرور تنها به تنظیمات نرم‌افزاری محدود نمی‌شود و محل فیزیکی میزبانی نیز نقش مهمی دارد. در مقاله دیتاسنتر هتزنر چیست؟ با زیرساخت‌ها و استانداردهای امنیتی یکی از پیشرفته‌ترین دیتاسنترهای جهان آشنا می‌شوید.

چک‌لیست امنیت سرور مجازی

برای اینکه بتوانید سریع بررسی کنید چه اقداماتی انجام شده، این جدول به شما کمک خواهد کرد:

ساخت یک سرور مجازی امن و پایدار برای بلندمدت

امنیت سرور مجازی یک فرآیند پویا و مستمر است. با رعایت اصول پایه، اعمال محدودیت‌های شبکه‌ای و استفاده از ابزارهای مانیتورینگ می‌توان به‌طور قابل‌توجهی خطر نفوذ و آسیب را کاهش داد. پیشنهاد می‌شود به‌صورت دوره‌ای این چک‌لیست امنیتی مرور شود و اطمینان حاصل کنید همه موارد کلیدی رعایت شده‌اند. در نهایت، ترکیب پیشگیری (تنظیمات درست)، نظارت (مانیتورینگ) و آمادگی (پشتیبان‌گیری) سه اصل طلایی افزایش امنیت سرور مجازی هستند.

این راهکارها نه تنها باعث امن‌تر شدن VPS می‌شوند، بلکه تجربه کاربری و عملکرد پایدارتر را نیز تضمین می‌کنند. با رعایت این نکات می‌توانید سرور مجازی خود را در برابر حملات سایبری مقاوم کنید و امنیت شبکه سازمانی‌تان را ارتقا دهید. در کل، امنیت سرور مجازی یک فرآیند یک‌باره نیست، بلکه مسیری مداوم است که نیاز به توجه، پایش و به‌روزرسانی دارد.

سوالات متداولی که شما می‌پرسید؟

۱. چرا افزایش امنیت سرور مجازی اهمیت دارد؟

امنیت سرور مجازی مستقیماً بر عملکرد، پایداری و اعتبار کسب‌وکار شما تأثیر می‌گذارد. یک نفوذ کوچک می‌تواند باعث از دست رفتن داده‌ها، افشای اطلاعات کاربران و حتی مسدود شدن IP سرور شود. با اجرای تنظیمات امنیتی مناسب، از بروز این خطرات جلوگیری می‌کنید.

۲. بهترین روش برای جلوگیری از حملات Brute-Force روی SSH چیست؟

استفاده از کلید SSH به‌جای رمز عبور، تغییر پورت پیش‌فرض SSH و نصب ابزارهایی مانند Fail2Ban سه اقدام اصلی برای مقابله با حملات Brute-Force هستند. همچنین می‌توانید دسترسی SSH را فقط برای IPهای مشخص مجاز کنید.

۳. آیا نصب فایروال و آنتی‌ویروس برای VPS لینوکسی لازم است؟

بله، حتی سرورهای لینوکسی نیز از خطر بدافزارها و حملات شبکه‌ای در امان نیستند. ابزارهایی مثل UFW یا iptables برای کنترل ترافیک و ClamAV یا ImunifyAV برای اسکن فایل‌ها توصیه می‌شوند تا امنیت سرور در چند لایه تضمین شود.

۴. چگونه می‌توان امنیت وب‌سایت روی VPS را افزایش داد؟

برای وب‌سایت‌هایی که روی VPS اجرا می‌شوند، نصب WAF (مثل ModSecurity)، استفاده از HTTPS/SSL، به‌روزرسانی منظم CMS و افزونه‌ها، و تنظیم مجوزهای صحیح فایل‌ها از ضروری‌ترین اقدامات برای حفاظت در برابر حملات وب است.

۵. بکاپ‌گیری چه نقشی در امنیت سرور مجازی دارد؟

بکاپ منظم تضمین می‌کند در صورت حمله سایبری، خرابی سیستم یا حذف ناخواسته داده‌ها، بتوانید سریعاً اطلاعات خود را بازیابی کنید. پیشنهاد می‌شود نسخه‌های پشتیبان را در فضای ابری یا سرور جداگانه ذخیره کرده و به‌صورت دوره‌ای تست بازگردانی (Restore Test) انجام دهید.

منابع:

scalahosting

ssdnodes